uitgebreid kampverslag 2014

Uitgebreid kampverslag 9 t/m 16 augustus 2014

Voorpret

De maanden voor het kamp begint de voorpret al met de kennismakingsdag, die dit jaar plaatsvond op zondagmiddag 4 mei. Op deze dag komen we met 
foto uitnodigingsbriefzijn allen bij elkaar om, zoals de naam het al aangeeft, elkaar te leren kennen. De deelnemers, in totaal 20, krijgen te horen wie zijn of haar begeleider 
wordt voor dit jaar. Wanneer iedereen er is beginnen we met een voorstelronde, waarin je wat over jezelf verteld en waar we gelijk te horen krijgen met wie je in een tent slaapt.

Het tweede gedeelte bestaat uit activiteiten waarvoor we in verschillende groepjes worden ingedeeld. Zo speelden we Ik ga op kamp en neem mee, oefenden we alle liedjes, verkleedden we ons om een vakantiefoto te maken, speelden we foto memorie en een potje voetbal.

De begeleiders, dit jaar 31 in totaal, gaan vanaf vrijdag drie dagen op stafweekend. Hier leren zij elkaar kennen, maar ook krijgen ze (medische) achtergrondinformatie over de deelnemer die zij dat jaar gaan begeleiden. Ze leren hoe ze de deelnemers moeten tillen, doen spellen met elkaar om in de stemming te komen en maken bovenal veel lol.

De maanden hierna is het aftellen totdat het kamp begint. Met sommige heb ik al contact via Facebook en ik leef helemaal naar het kamp toe.

Thuis kregen we in een brief het thema van dit jaar te horen. We gingen een wereldreis maken met het cruiseschip de SS-LZEEKV.

 

Eindelijk

foto 36 (4) (wouter 2014)

9 augustus was het eindelijk zover. Om 10.30 uur verzamelden we in Leiden om van daaruit met twee touringcars, waarvan één gedeeltelijke rolstoelbus en een vrachtwagen te vertrekken naar Harlingen. Dit jaar stond er een keigroot vrijheidsbeeld toen we aankwamen bij het vertrekpunt, waarmee meteen duidelijk was waar we allemaal heen gingen. Iedereen was verkleed in de kledij van verschillende landen. Nadat alle spullen (tassen, douchebrancard, douchestoelen en rolstoelen) in de vrachtwagen waren geladen en iedereen in de bus zat konden we om 11.15 uur vertrekken naar Harlingen. In de bus is het altijd al een dolle boel. We zingen liedjes, kletsen erop los en beginnen te snoepen.

Na een kleine twee uur rijden arriveerden we in Harlingen. Daar werd alles weer uitgeladen en werden onze spullen op speciale vrachtkarretjes geladen. Na een bezoekje aan het toilet was het wachten tot de boot waarmee we over zouden varen zou arriveren. Gelukkig scheen de zon.

De sportknotsen deelden onze paspoorten uit voor de komende week en vertelden ons het één en ander over de reis. Nadat we het foto manuela knipIMAG3364schreeuwspel hadden gedaan waarbij er twee personen over en weer boodschappen naar elkaar schreeuwen terwijl de rest van de groep een enorm kabaal maakten, meerde om 14.30 uur de boot aan en stapten wij als eerste aan boord. Het achterste gedeelte van de boot is altijd helemaal voor ons gereserveerd zodat we met zijn allen bij elkaar zitten. Onder het genot van een patatje en wat te drinken voeren we uit. Tijdens de vaart gaan sommigen nog naar buiten op het dek om een frisse neus te halen en iedereen kletst gezellig met elkaar.

 

 

Onderweg kwamen er twee dokters langs om te controleren of we wel in staat waren om een wereldreis te gaan maken. Gelukkig werd iedereen gezond verklaard en was iedereen na het nemen van de naar drop smakende Ebola pillen in prima staat voor het maken van een wereldreis.P1040338 (Inge 2014)

Na ongeveer twee uur meerden we aan op Terschelling. Wanneer alle passagiers van boord waren was het onze beurt om voet aan wal te zetten.

Onze bagage werd in een grote container verzameld en toen we alles hadden ingeladen konden wij te voet vertrekken naar onze kampeerplek voor de komende week, ongeveer 20 minuutjes lopen.

Eenmaal aangekomen op het kampterrein, wat voelde als thuiskomen, werd alle bagage op één grote hoop gegooid en konden we, nadat we hadden gehoord in welke tent we sliepen, alle tassen verzamelen en gaan beginnen met het klaarmaken van onze kajuiten.

In totaal staan er twaalf slaaptenten en drie grote tenten op het terrein: de badkamertent, de keukentent en de grote tent.

 

Het kamp openen

‘Iedereen verzamelen bij de vlaggenmast!’ Hoewel we al een hele dag onderweg waren geweest is het kamp pas echt officieel geopend na het hijsen van de vlag. Dit word gedaan door de hoofdleiding en één van de deelnemers. Onderwijl zingt de hele groep luid O LCKV en Waarom zitten we hier?

Altijd een mooi moment vol energie aan het begin van de week.

daanbijvlagDSCN9939

Na het openen van het kamp was het tijd om aan tafel te gaan. Voor het eten zingen we altijd met zijn allen: We zitten hier nu bij elkaar, het eten staat gelukkig klaar. En voor degene die dat wil, zijn wij nu een momentje stil… Eet smakelijk!

Ook na het eten sluiten we af met een moment stilte. Hierna worden de afwasemmers klaargezet en gaan we met zijn allen afwassen en -drogen.

 

Het eerste spel
Na het afwassen is er ruimte om warme kleren aan te trekken voor de avondactiviteit en is er tijd voor koffie en thee.

Terwijl we wachtte totdat het donker was speelden we een potje levend memorie. Er werden twee mensen weggestuurd die het spel gingen spelen. De rest van de groep werd ingedeeld in tweetallen en moesten een gebaar verzinnen (bv. zwaaien, hand omhoog, arm op en neer bewegen, etc.). Zodra iedereen er klaar voor was werden we als memoriekaarten opgesteld en kon het spel beginnen. Wanneer ze jou aanwezen liet je jouw gebaar zien en was het aan de speler om degene te vinden waarmee jij een match was.

Toen de avond was gevallen kon het eerste bosspel beginnen. In de verte hoorde we de toeter van de SS-LZEEKV. Het schip zou bijna uitvaren en wij moesten de weg naar het schip vinden. Groepje voor groepje mochten we vertrekken in de richting van de toeter, maar onderweg kwamen we de stuurvrouw van het schip tegen. Zij 
vertelde ons dat de stroom op het schip was uitgevallen, wat het vinden van de SS-LZEEKV een stuk lastiger maakte. We gingen op pad, dwars door het bos, waar een rood met wit lint was gespannen die we moesten volgen. Deze zou ons de goede weg wijzen.

Onderweg werden onze zintuigen op de proef gesteld, te beginnen met ons gevoel. We kregen drie voorwerpen na elkaar in onze handen en moesten zeggen welk IMAG3378 (Rob2014)
voorwerp niet in het rijtje thuis hoorde: de moer en het boutje, de andere twee waren ankers. Bij een fout antwoord werd je het verkeerde pad opgestuurd, maar bij het juiste antwoord konden we de goede weg vervolgen en op naar het volgende zintuig, onze ogen. Hoe heette de boot waar we naar op zoek waren?

De volgende op onze weg naar het schip was proeven. Dit was best een lastige. We kregen drie soorten jam om te proeven en één daarvan werd alleen op Terschelling verkocht: cranberry.

Het vierde zintuig was het gehoor. We kregen drie stemmen te horen waarvan één de stem was van de kapitein. En als laatste onze reuk waarbij er werd gevraagd welke geur die van de benzine voor de boot was.

Hierna arriveerden we bij de ingang van het schip waar de kapitein op ons stond te wachten, onze paspoorten controleerden en ons een fijn verblijf toewenste.

Na een drankje en een versnapering was het tijd om onze kajuiten op te zoeken. Inmiddels was het 00.30 uur.

Afrika (dag 2)

 

8.00 uur werden we door een indiaan en een leeuw trommelend gewekt. Na deze muzikale wekservice was het tijd om onze kajuiten te verlaten en aan wal te treden. Na anderhalf uur was iedereen gereed voor het ontbijt en nadat onze paspoorten waren gecontroleerd door de douane mochten we aan tafel. Ook kregen we nog onze naar chocola smakende Ebola pillen om ons te beschermen tegen deze ziekte.

Na de afwas was het tijd om ons klaar te maken voor de wildernis. Wachtend tot iedereen klaar was maakten we muziek met elkaar om alvast in de Afrikaanse sfeer te komen en al trommelend gingen we het bos in. Op naar ons eerste spel van die dag.

Aangekomen op onze bestemming stonden de sportknotsen ons op te wachten. Er lagen allemaal ballen in het bos: één grote bal en een heleboel tennisballen.
De groep werd verdeeld in twee teams, het blauwe en het rode team, met elk zijn eigen fort welke we zelf mochten afbakenen.

De bedoeling van het spel was om zo veel mogelijk ballen in je eigen fort te krijgen. De tennisballen waren twee punten waard, maar lukte het je om de grote bal in jouw gebied te krijgen dan kreeg je team 5 punten. Maar er waren ook een paar obstakels. Je kon getikt worden door de leden van het andere team waarna je jouw lintje af moest geven. Dat kostte jou weer tijd, want je moest dan eerst weer terug naar jouw fort om een nieuw lintje te halen. Ook liep er een medicijnman rond. Wanneer je door hem werd getikt, moest je je levenskaartje inleveren en een nieuw leven halen.

Extra punten kon je verdienen door de indiaan te tikken. Als het je lukte om hem te pakken kreeg je een veer, die uiteraard ook weer een punt waard was.

Als laatste kon je punten verdienen door vragen te beantwoorden. Wanneer het rode team een vraag goed had beantwoord werd er een rood petje opgezet en andersom gelde hetzelfde voor het blauwe team. Voor elke seconde dat het petje van jouw team opstond kreeg je een punt.

P1040342 (Inge 2014)

Nou krijgen we voordat een spel begint altijd een uitleg te horen, maar als het spel eenmaal bezig is worden de kampregels toegepast: een keer een extra levenskaartje meesmokkelen, een aantal tennisballen verstoppen achter je rug of gewoon hard weglopen als je bent getikt.

Ik zit zelf in een handbewogen rolstoel, maar ik kan ook lopen. Dat komt tijdens dit soort spellen goed van pas. De indiaan kregen we maar niet te pakken en daarom had ik ongemerkt mijn riem afgedaan zodat ik onverwachts op kon staan en een sprintje kon trekken. Die actie werd benoemd tot de schietstoel, niemand zag hem aankomen en er was geen ontkomen meer aan voor de indiaan.

Teruggekomen op het kampterrein hadden we een momentje rust en ben ik even op bed gaan liggen. Iedere dag is er wel even een momentje waarop er geen gezamenlijke activiteit is gepland waarbij iedereen kan doen wat hij wil. Even op bed liggen, wat drinken, een balletje trappen of gewoon even lekker chillen op het terrein.

Voor de lunch kwam de kapitein nog even op bezoek om ons te vertellen hoe we de afgelopen nacht waren gevaren en daarna was het tijd om aan tafel te gaan.

Omdat het was gaan regenen was de volgende activiteit in de grote tent: het C-spel. Dit spel wordt niet georganiseerd door de sportknotsen, maar het is een apart onderdeel van het kamp. LCKV staat oorspronkelijk voor Leidse Christelijke Kampvereniging. Het C-spel is gerelateerd aan het geloof en gaat wat dieper.

Dit jaar hingen er verschillende platen in de grote tent. Op deze platen stonden foto’s met daarbij verschillende onderwerpen: beperking, voeding, wonen, spelen, feesten en kleding. We werden ingedeeld in groepjes van drie á vier deelnemers. Per groepje mocht je één onderwerp uitkiezen. Allereerst besprak je met elkaar wat er op de plaat te zien was. Hierna kreeg je een glas met daarin allemaal briefjes waar steekwoorden op stonden welke met jouw onderwerp te maken hadden.

DeCDSCN0063

Om het wat duidelijker te maken blijf ik even bij mijn eigen groepje. Wij hadden het onderwerp beperking. Op de ene foto zagen we een jongetje in een arm land. Hij liep met houten krukken op blote voeten. De andere foto liet een meisje zien die in een elektrische rolstoel zat, een hulphond bij zich had en er verzorgd uit zag. 

In ons glas zaten allemaal steekwoorden die van toepassing zijn op mensen met een beperking: zorgpgbhulphondhouten krukkenspalken etc. Om de beurt kozen we een onderwerp uit waar we het binnen ons groepje over wilden hebben. Allereerst bekeken we bij welke foto het betreffende woord hoorde. Was het toepasbaar voor Nederland of was het meer iets wat hoorde bij de armere landen?

Hierna kreeg ieder de kans om iets over het onderwerp te zeggen. Wat vind je er nou van dat iemand met een handicap in een arm land geen rolstoel heeft of niet de juiste zorg krijgt. Hoe is het hier in Nederland geregeld? Wat zou er gebeuren als jijzelf niet meer de zorg zou krijgen die je nu krijgt? Kom je dan je bed nog wel uit?

Ik vond het erg interessant om hierover te praten.

Naderhand was het de bedoeling dat je samen met je groepje een stukje opvoerde voor de anderen, waaruit bleek over welk land het ging en welk onderwerp jouw groepje had uitgekozen. Dit kon door middel van een toneelstukje, een diavoorstelling, hetgeen uitbeelden, een gedicht voordragen of het laten zien van een tekening. Aangezien het even droog was werden de stukjes buiten opgevoerd.

Nadat de laatste groep was geweest verzamelden we opnieuw in de grote tent, het was weer gaan regenen. Toen iedereen er was werd er een eerste groep opgenoemd voor de volgende activiteit. In deze groep zaten alle groentjes, degene die dit jaar voor het eerst mee waren, dus er gingen al wat belletjes rinkelen. Het was tijd voor de ontgroening.

De groentjes werden het terrein afgestuurd en moesten een lint volgen. Onderweg zouden ze letters tegenkomen die uiteindelijk een zin zouden vormen: Ontgroening LCKV kamp 21.

Ondertussen werden er in de grote tent voorbereidingen getroffen voor het ontgroenen. De bakjes verf werden klaargezet, de verfspuiten gereed gemaakt en de bakken met water, spaghetti, meel en winegums gevuld. De ontgroening kon beginnen.

316 DSCN0125 (2014 Sergej) (2014 Sergej)

Nadat alle groentjes in de badkamertent een wit t-shirt aan hadden gekregen werden ze eerst buiten natgespoten met groene verf. In de grote tent werden ze genadeloos groen geverfd en moesten ze snoep happen.

Nadat ze helemaal groen waren, nat en vies was het tijd voor de ontgroening. Allereerst moesten ze een aantal LCKV-liedjes zingen om te kijken of ze die al een beetje kenden. Daarna werden ze één voor één, zowel de (groene) deelnemers als begeleider, naar voren geroepen om officieel tot oud-kamper van de LCKV te worden geslagen, traditioneel zoals altijd met de grote hamer op de billen.

Aangezien de oud-kampers na deze ontgroening wel een douchebeurt konden gebruiken was er voor de rest van de deelnemers een rustmoment. Voor degene die wilden werd er gevoetbald en ik ben even lekker op bed gaan liggen.

Deze avond liet het weer het niet toe om buiten te eten, dus alle tafels werden naar binnen gesjouwd om daar het avondeten te nuttigen.
foto 12 (3) (wouter 2014)foto 33 (5) (wouter 2014)

foto 31 (5) (wouter 2014)foto 33 (4) (wouter 2014)

foto 31 (2) (wouter 2014)

Ondertussen was het weer droog en konden we na de afwas en het aantrekken van warme kleren doorgaan met het volgende spel, op het kampterrein. Er was iemand vermoord en wij moesten uitzoeken wie de dader was, waarmee de moord was gepleegd, wie het slachtoffer was, het tijdstip, de plaats en de reden van de moord. Verdeeld over het terrein liepen of zaten allemaal verdachte figuren die misschien wel meer wisten: de badmeester, een kapitein, het kamermeisje, de ober, de stuurman, de hofmeester en nog een mysterieus persoon. We kregen een a4’tje met daarop de mogelijke opties.

Elk verdacht figuur wist iets, op één na (kwamen we gedurende het spel achter). Met je groepje ging je de verdachte personen om de beurt ondervragen. Dit mochten alleen gesloten vragen zijn, zoals: Was het moordwapen een anker?

Je mocht maar één vraag per keer stellen en daarna moest je eerst weer een ander gaan ondervragen. Ook moest je goed opletten bij welke categorie iemand ‘Ik weet het niet antwoordde’, want dan wist je al dat diegene niks wist over bijv. het tijdstip.

Uiteindelijk zijn we eruit gekomen: De moord was gepleegd door de badmeester met een theedoek in de keuken. Het slachtoffer was een Bosjesman. En het was om middernacht.

Tussen de activiteiten door is er altijd koffie, thee en limonade met een kleine versnapering.

Hierna gingen we het bos in. Er waren dieren gevangengenomen en wij kregen de taak om ze te bevrijden. Met zijn allen gingen we het bos in waar we verdere instructies kregen. We werden verdeeld in verschillende groepjes en zo gingen we op pad. Als je heel stil was hoorde je de dieren geluiden maken: een aap, een leeuw, een papegaai, een luiaard en een zebra.foto 29 (9) (wouter 2014)

 

Door op het geluid af te gaan kon je de dieren opsporen. Maar, je kon ze niet direct bevrijden. Bij elk dier kreeg je een sleuteltje mee waarmee je een ander kon bevrijden. Toen alle groepjes bij elk dier was geweest waren ze weer bevrijd en konden ze de wildernis intrekken en wij onze kajuiten opzoeken.

 

 

 

Europa (dag 3)

 

Aangezien we vandaag op dagtocht gingen door Europa werden we om 08.45 uur wakker gemaakt. We ontbeten niet met zijn allen aan tafel, maar hadden een zogenoemde lopende snee. Voor de keukentent staat dan een tafel met brood en beleg en daar kan iedereen op zijn eigen tijd, wanneer hij of zij klaar is een boterham smeren en uit de hand opeten. Het ene groepje had wat meer tijd dan het andere, want we vertrokken per groepje na elkaar.

Ik zat in het eerste groepje en die ging om 09.15 uur weg. Nadat iedereen klaar was werden we meegenomen het terrein af. Daar kregen we de eerste uitleg. We kregen een a4’tje mee met daarop de volgende tekst: Dit is het eerste gedeelte van deze tocht door Europa! Op elk kruispunt vindt je een voorwerp dat typerend is voor een bepaald Europees land. Op dit vel zie je bij elk kruispunt een aantal landen als optie bij het voorwerp. Weet je welk land bij het voorwerp hoort? Ga dan de kant op die bij dat land staat aangegeven!

Onderweg hingen en stonden er tasjes met daarin het voorwerp. Aangezien wij het eerste groepje waren was het spel nog ongeschonden. We kwamen bij het eerste tasje waar een croissantje in zat uit… juist, Frankrijk. Dus we moesten linksaf. In het tweede tasje zaten lekkere worsten uit Duitsland. We hebben er nog over nagedacht om een paar worsten eruit te eten, maar dat hebben we toch maar niet gedaan. Op een gegeven moment zat er een Baboesjka beeldje in het tasje en toen konden we ons niet meer inhouden. Wat gingen we hiermee doen? Het kleine beeldje in het tasje laten zitten en de rest meenemen? Of er toch een paar laten zitten? Oké, we lieten ze allemaal zitten, maar we hebben wel het tasje even wat hoger in de boom gehangen.

Ja, en toen hadden we de smaak te pakken. We verstopten de tasjes in een greppel, onder de struiken, hoog in een boom of deden er allemaal dingen bij. (Nu kan ik het veilig bekennen, op kamp hadden we er niet zo makkelijk vanaf gekomen).

A fijn, uiteindelijk kwamen we bij de limonadepost aan. O, nee, het was een pizzeria. Zomaar midden in het bos. De pizzabakkers hadden eerst een stukje voor ons IMAG3440 (Rob2014)
ingestudeerd samen met de zingende ober. Daarna mochten we allemaal onze eigen pizza maken. We kregen een bodem met daarop de toppings: salami, sla, champignon, tomaat en kaas. Om beurten gooiden we met een grote dobbelsteen. Bij elk aantal ogen konden we één van de toppings verdienen en als je zes gooide mocht je er zelf een kiezen. We gooiden door totdat iedereen alle toppings van zijn pizza bij elkaar had.

 

Daarna kregen we limonade en konden we nog iets lekkers kopen in de kantine.

565 DSCN0311 (2014 Sergej) (2014 Sergej)
Toen iedereen klaar was gingen we weer op weg. We kregen een telefoon, twee boxjes en een woordenboekje mee met hierin een pagina woorden in het Zweeds, in het Engels, in het Italiaans, in het Frans en in het Duits. Bij elk kruispunt moesten we via de telefoon luisteren welke kant we op moesten. Dit leek makkelijk, maar we kregen natuurlijk niet voor niks een woordenboek mee. De aanwijzingen werden in verschillende talen gegeven en we wisten van te voren niet welke taal er zou komen. Soms moesten we een paar keer luisteren voordat we wisten welke kant we op moesten. Zei hij nou tout droit (rechtdoor) of tourner à droite (rechtsaf)? Dat was nog knap lastig.

Op een gegeven moment wisten we niet meer zeker of we op de goede weg waren, maar we moesten er bijna zijn. Eén van ons groepje ging vooruit om te kijken of ze de lunchpost zagen en gelukkig, we zaten op de goede weg.

Tijdens de lunch kregen we lekker poffertjes en kip- of kalfsragout met een sneetje brood.

He, dat was lekker. Na een heerlijke maaltijd gingen we even languit in het gras liggen, lekker in het zonnetje.

Maar we waren er nog niet, er stond ons nog een puzzelroute te wachten. Dus weer in de benen/wielen en gaan met die banaan.

Dit keer kregen we een kaart mee met hierop een deel van de wereld. Bij elk kruispunt moesten we de afstand van Terschelling naar twee andere plaatsen meten. 604 DSCN0330 (2014 Sergej) (2014 Sergej)De plaats die het verst van Terschelling af lag gaf de goede richting aan. En zo kwamen we uiteindelijk terug op het kampterrein.

Hoewel wij het eerste weg waren gegaan waren we toch ingehaald door een ander groepje. Als tweede kwamen we aan en konden we lekker uitrusten totdat alle andere groepjes terug zouden zijn.

Sommigen zaten op het terrein lekker met elkaar te kletsen, ik ging even heerlijk op bed liggen, mijn kaarten schrijven die ik naar het thuisfront ging sturen.

Toen iedereen terug was, was het tijd voor het avondeten en daarna gingen we ons voorbereiden voor het Eurovisisongspel in de grote tent.

Elk tentje had een vlag van een bepaald land aan de buitenkant hangen. Ieder tentje ging een stukje voorbereiden wat te maken had met het land waarvan ze de vlag hadden gekregen. Dit kon een lied zijn, een toneelstukje, gedicht of dans.

Ondertussen werd de grote tent omgebouwd tot een echte tv-studio.

We verzamelden in de grote tent en kregen nog lekker een bakje thee, koffie of limonade met een koekje, voordat de uitzending begon.

Via een beamer kregen we contact met Ilse de Longway eerder die dag. We zagen hoe de crew bezig was om de tent op te bouwen en hoe de studio werd ingericht en we werden meegenomen naar het dorp waar de stemming er al goed in zat. Na de reclame gingen we live: Ilse de Longway en Wiby Songfestivalley waren onze presentatoren van die avond. We kregen allemaal geweldige optredens te zien van Spanje, Frankrijk, Duitsland, Zweden, Engeland, Nederland en België.

 

***Kijktip***

***Kijktip***

In de reclame was er tijd voor een bezoek aan het toilet en nog een versnapering, waarna we verder gingen met de laatste optredens.

Aan het eind kregen we per land een bordje waar we om de beurt onze cijfers konden geven voor de optredens en uiteindelijk hadden we een winnaar!

Na het gezamenlijke rikketikken gingen we allemaal richting onze kajuiten en ’s nachts zette de koers zich voort.

 

China (dag 4)

 chinesemuur DSCN0420

We waren aangekomen in China. Vanwege de dagtocht door Europa werden we een uurtje later wakker gemaakt en na het ontbijt gingen we op weg naar de Chinese muur.
Vandaag kregen we een karate training. In het bos zat Dimsum verstopt, die we in groepjes moesten zoeken voordat we met deP1040375 (Inge 2014) verschillende onderdelen konden P1040391 (Inge 2014)beginnen. Aangekomen bij Dimsum kregen we een vraag en als we de vraag goed beantwoorden verdienden we een sleutel en kregen we te horen naar welk onderdeel we mochten. In totaal waren er zeven onderdelen: de evenwichtsbalk – hier werd ons evenwicht beoordeeld door een parkoer over de boomstammen af te leggen; de stormbaan waar we heen en weer slingerende zakken moesten ontwijken. Het laserpad – hierbij waren laserdraden tussen de bomen gespannen en wij moesten door het parkoer heen zonder de draden aan te raken. Dit kon door eronderdoor te kruipen, eroverheen te klimmen of tussen de draden door te gaan door samen te werken met je teamgenoten; het spelen van Jenga waarbij we de middelste blokjes moesten verwijderen en daarbij goed op moesten letten dat het dorp niet zou instorten; sumoworstelen, waarbij we het één voor één opnamen tegen een echte 
sumoworstelaar;  en als laatste leerde we de karateslag waarmee we in één keer een plank doormidden moesten slaan.

 

Telkens als we een onderdeel hadden gedaan moesten we terug naar Dimsum, waar we opnieuw een vraag en als we die goed hadden een sleutel kregen. Aan het eind kregen we een verhaal te horen van Dimsum waarin aanwijzingen werden gegeven voor het vinden van de schat die, zo bleek, achter de Chinese muur lag. Hierin zat voor elke deelnemer een gelukskoekje met daarin een persoonlijke spreuk. Iedereen had de training goed volbracht.

 

 

Na de lunch was het tijd voor een heerlijke relaxmiddag. We mochten zelf kiezen wat we gingen doen. Je kon sieraden maken, je toekomst laten voorspellen, een P1040412 (Inge 2014)
hennatatoeage laten maken, relaxen in de loungeruimte, een lekkere douche nemen of je heerlijk laten masseren.

Af en toe kwam er een buitje voorbij en moesten we als een speer gaan schuilen in de tenten om vervolgens weer te kunnen genieten van het zonnetje. En ook de kantine kwam nog even voorbij waar we iets lekkers konden kopen.

’s Avonds, na het eten, gingen we naar de disco en het dorp. De meesten gingen naar de disco waar ze even helemaal los konden gaan op de dansvloer.

1019 DSCN0600 (2014 Sergej) (2014 Sergej)

Een aantal deelnemers gingen met een paar begeleiders naar het dorp. Ik was mee naar het dorp en we hebben heerlijk op een terrasje wat gedronken, een stokbroodje gegeten, gekletst en genoten van het uitzicht op de haven.

1074 DSCN0661 (2014 Sergej) (2014 Sergej)
Om 21.30 uur kwamen de anderen vanuit de disco ook naar het café toe waar wij zaten en hier dronken we nog wat met zijn allen. Onder het genot van een bittergarnituurtje zaten we gezellig te kletsen.

Om een uur of 23.30 uur gingen we langzaamaan met zijn allen weer terug naar het kampterrein. Sommigen waren al eerder teruggegaan en iedereen wandelde op zijn eigen tempo terug.

Inmiddels was het gaan regenen en af en toe zagen we een bliksemschicht. Net voordat we het kampterrein op reden werden we verrast met een prachtig Chinees Nieuwjaar.

Terug op het kampterrein zochten we onze kajuiten op.

Een onrustige nacht

Dinsdag op woensdagnacht was het noodweer en hebben we een heftige nacht gehad. Het onweerde, bliksemde en de regen kwam met bakken uit de hemel. Rond 03.00 uur ’s nachts kwam de hoofdleiding langs om te vragen hoe het ging. Wij lagen in tentje twee en deze begon onder te lopen.

 

P1060530 (Evert en co. 2014)
Als een speer kwamen de begeleiders uit hun bed om de zijkanten van detent omhoog te trekken. Maar dit was niet genoeg. Een aantal begeleiders uit de tenten die op een hoger gedeelte van het terrein lagen waren hun bed uitgekomen en liepen buiten in de stromende regen. Er werden scheppen en emmers gehaald en ze begonnen met het graven van kuilen om de tenten heen, zodat het water weg kon lopen. Het hele terrein stond blank en met man en macht probeerden ze om de tenten niet nog verder onder te laten lopen. Na anderhalf uur waren de ergste overstromingen verholpen en probeerden we nog wat te slapen. Die arme begeleiders, zeiknat door de regen en onder de modder.

 

Australië (dag 5)

IMAG3576 (Rob2014)
Na een zware nacht waren we aangekomen in Australië. Het was andersomdag. Alles ging vandaag andersom. We trokken onze kleren binnenstebuiten/achterstevoren aan en droegen onze onderbroek over onze broek. Ja was nee en nee was ja (dat viel nog niet mee), we wensten elkaar welterusten in plaats van goedemorgen en we begonnen met het avondeten.

P1040425 (Inge 2014)

IMAG3573 (Rob2014)
In verband met de regen begonnen we wat later met de activiteiten aangezien we eerst alle natte spullen uit hebben gehangen en de tenten hebben schoongemaakt.

Zoals elke dag werden ook vandaag weer onze paspoorten gecontroleerd en kregen we onze visum om deze dag in Australië door te brengen.

Vandaag gingen we survivallen. Na het opruimen werden we verdeeld in vier groepjes en gingen we met ons groepje de eerste onderdelen af. Na twee onderdelen kwamen we met zijn allen terug op het kampterrein om te lunchen, waarna we wisselden en de andere twee activiteiten deden. We hadden de andersombaan, het down-under omkeerspel, crocodileriver en de boomerang. Bij de andersombaan moesten we een stormbaan doorlopen: we kropen onder een doek door, renden om de paaltjes, stapten door de hoepels die tussen de bomen hingen en klommen door een diepe kuil. Onderwijl nam je een beest mee die je aan het eind in de kooi moest stoppen. Vanuit daar gingen we naar het down-under omkeerspel, hier speelden we memorie.

Doordat we wat later waren begonnen kwamen we een beetje in tijdnood te zitten, dus mocht ieder voor zich kiezen waar ze nog graag heen wilde. Ik ging nog naar de crocodileriver, de zeepbaan. Tegen een heuvel lag een zeil die nat werd gegooid met emmers water en er werden stukken zeep uitgewreven om de baan nog gladder te maken. Met een bootje gleed je in volle vaart naar beneden, waar de begeleiders stonden om je op te vangen.

Als laatste hadden we nog de boomerang (hier ben ik zelf niet geweest). Dit was een grote ronde schommel die aan een boom hing, gemaakt van een grote band waartussen elastische banden waren gespannen.

Terug op het kampterrein heb ik even gerust en mijn notities bijgewerkt voor dit kampverslag, wachtend tot iedereen weer terug was en we konden beginnen aan het ontbijt (ja ja, andersomdag, weet je nog?).

Na het ontbijt gingen we lekker zwemmen. Om 19.30 uur vertrokken de eerste deelnemers. Degenen die nog niet klaar waren kwamen er later achteraan.

Woensdag is elk jaar de vaste dag dat we naar het zwembad gaan, net zoals dat we op dinsdag altijd in de disco, het dorp en het café zijn te vinden.

Op deze avond zijn wij de enige in het zwembad en kan iedereen lekker zijn eigen gang gaan in het water. Sommigen gaan meteen het bubbelbad in, andere gaan baantjes trekken of lekker dobberen in het water en niet te vergeten, van de glijbaan.

1170 DSCN0769 (2014 Sergej) (2014 Sergej) 1209 DSCN0814 (2014 Sergej) (2014 Sergej) 

1239 DSCN0844 (2014 Sergej) (2014 Sergej) 1267 DSCN0873 (2014 Sergej) (2014 Sergej)Om 21.30 uur was het weer tijd om eruit te gaan. Langzaamaan werd iedereen eruit geholpen, om beurten gedoucht en weer in de kleren geholpen. Vanaf 22.00 uur liep iedereen weer langzaam terug naar het kampterrein en om 22.30 uur vertrokken de laatste.

Terug op het kampterrein konden we lekker een plekje zoeken rond het kampvuur, waar we nog wat te drinken, een koekje en een ijsje kregen en we met zijn allen liedjes zongen.

 

Zuidpool (dag 6)

We waren aangekomen op de Zuidpool, brrr.. koud! We werden gewekt door twee Eskimo’s, dik ingepakt in warme kleding. Bij het verlaten van de kajuit zag je allemaal vakjes met cijfers op het terrein liggen en hier en daar stond er een opdracht bij. Wat zou dat nou weer zijn?

Na het ontbijt kregen we te horen wat de bedoeling was. We gingen levend ganzenbord spelen.

 

We kregen allemaal een Kerstmannenmuts op en degene die dezelfde muts droeg als jou, daar was je een team mee. Om beurten gooide je met de dobbelsteen en toen kon het spel beginnen. Wanneer je op een leeg vak kwam was er niks aan de hand en kon je gewoon verder spelen. 

Maar, er lagen ook vakjes waarbij een tekst stond. Een rekensom, de gevangenis (o, o, hier moest je wachten totdat er een ander team voorbij kwam), maar er was ook een vakje waar je kerstliedjes moest zingen. Bij andere vakjes moest je een opdracht doen. Deze opdrachten waren te vinden op het terrein. 

 

Zo moest je de zeehonden in de badkamertent knuffelen, de loslopende pinguïn vangen en vastmaken bij de keukentent, een iglo bouwen, een partijtje hockeyen of blaastafelvoetbal spelen tegen een ander team, een toren met blikjes omgooien en handje drukken met de verschrikkelijke sneeuwman. En er was één vakje waarbij je van plek mocht wisselen met een ander team, dan kon je zomaar helemaal vooraan staan.

P1040455 (Inge 2014)

Zo kwamen we uiteindelijk één voor één aan bij de eindstreep en dit allemaal met een gezellig muziekje op.

Voor degene die waren gefinisht stond er limonade, koffie en thee klaar.

Na de lunch gingen we met zijn allen naar het dorp, maar voordat we vertrokken moesten we eerst langs de douane. Maar o jee, ik was mijn paspoort kwijt. Hoe moest dat nu? Dadelijk mocht ik niet verder reizen. Ik bedacht dat ik misschien wel met mijn identiteitskaart door mocht, dus die pakte ik erbij.

Bij de douane stonden twee beveiligers die een beetje stonden te lallen met een biertje erbij. Mijn begeleider zei dat ze wel even wat omkoopmateriaal ging halen en kwam terug met twee flesjes bier die ik achter mijn rug verstopte.

Aangekomen bij de douane liet ik mijn ID kaart zien, maar daar trapte ze niet in. Maar toen ik de flesjes bier tevoorschijn haalde konden we praten. Ze namen de flesjes bier aan en daar kwam mijn paspoort tevoorschijn. Gelukkig, ik mocht doorreizen.

Voordat we naar het dorp gingen kwam de stuurvrouw van de SS-LZEEKV nog even langs om ons het volgende spel uit te leggen.

We mochten zelf groepjes maken van drie en kregen allemaal een koffertje mee met daarin een aantal kaarten, we speelden het smokkelspel. We hadden de categorieën: sieraden, mensen, lichaam en zwaarden. Per groepje gingen we richting het dorp. Het was de bedoeling om vier kaartjes van eenzelfde categorie bij elkaar te smokkelen, zodat je een kwartet zou krijgen.

Iedereen deed wat anders in het dorp. Sommigen gingen shoppen, anderen gingen een terrasje pakken of een visje eten. De keus was aan jezelf en onderwijl speelden we het spel. Je ging op zoek naar een ander groepje of wachtte af totdat je een groepje tegenkwam.

Na het spel splitsten iedereen zich op en ging op eigen houtje, met zijn begeleider nog even het dorp rond.

Om 17.45 uur was iedereen weer op het kampterrein en was het tijd voor het avondeten.

Hierna maakten iedereen zich klaar om het bos in te gaan, want die avond was het griezelavond, de spooktocht stond op het programma. We verzamelden met zijn allen in de grote tent, waar we een verhaal te horen kregen en toen het pikkedonker was werden we in tweetallen naar de schelpenberg gestuurd, tegenover het kampterrein. Daar werden we opgewacht door een man die ons vertelde dat zijn broeders waren vermoord en wij werden gevraagd om hen om hun krachten te vragen, zodat we de beste man en zijn broeders weer konden herenigen.

We werden het donkere bos ingestuurd, waar zijn broeders ons op stonden te wachten. Op onze hoedde liepen we verder en volgden de lichtstaafjes die ons de weg zouden wijzen. Brrr.. wat was het stil en donker. 
Al snel, toen we het eerste bospad in waren geslagen werden we van achter benaderd. Ons hart klopte meteen in onze keel. Wat was dit eng. Maar we moesten door. We moesten de krachten van de doden verzamelen, want we wilden ze helpen. Dus gingen we moedig en een tikje angstig verder het bos in en kregen de krachten van de doden op ons lichaam getekend.

P1040462 (Inge 2014)
P1040480 (Inge 2014)Aan het eind van de tocht werden we opgewacht door de ijskoningin die de geesten op zou roepen, zodat wij onze krachten aan hen konden geven. Toen het licht aanging kleurde onze gezichten door de krachten die we erop hadden gekregen en zo hadden we de doden herenigd.

Na deze spannende tocht kon iedereen wel nog wat te drinken gebruiken om bij te komen van al die griezels. We praatten nog wat na over de enge tocht, waarna we lekker ons bedje opzochten. (Als we nog maar konden slapen..)

 

 

 

Amerika (dag 7)

 

Gelukkig had iedereen de spooktocht overleefd en waren we allemaal veilig aangekomen in Amerika.Toch was daar een verdrietig moment waarop wij afscheid moesten nemen van José. Door gezondheidsredenen was het niet verantwoord dat ze bleef. Met haar hebben we er een top wijf bij op kamp en we hopen van harte dat ze er volgend jaar gewoon weer bij is. Op onderstaand Filmpje is te zien hoe José een lief briefje stuurt naar Jelle. Prachtige beelden!

 

 

Voor de laatste keer werden onze paspoorten gecontroleerd, onze wereldreis zat er bijna op.

Na het ontbijt gingen we nog één keer naar het bos, voor het grote Bowlspel. In het bos was er een parcours uitgezet met aan de ene kant twee legen bakken en aan de andere kant een grote bak558 DSCN1095 (2014 Sergej) (2014 Sergej)
met Fruit Bowl.

We werden ingedeeld in twee teams en ieder team stond aan één kant van het parcours. Het was de bedoeling om met je team om beurten naar de grote bak met Bowl te rennen, een kleiner bakje te vullen en dan zo snel mogelijk weer terug rennen om de bak van jouw team te vullen. Onderweg kwam je allerlei hindernissen tegen. Een slalom, een hoepel waar het bakje met Bowl doorheen moest, bankjes waar je tussendoor moest rennen en een pion waar je een rondje om moest draaien.

566 DSCN1099 (2014 Sergej) (2014 Sergej)

Het werd een lekkere kliederboel en binnen de kortste keren was ik zeiknat. Een aantal deelnemers hadden hun regencape aangetrokken, zodat ze zelf lekker droog bleven. Ach, vies worden hoort bij kamp.

Iedereen ging als een speer en al gauw werden er twee bakjes per keer meegenomen en uiteindelijk hadden we een winnaar!

Terug op het kampterrein ben ik gelijk door gaan douche, want ik had het een beetje koud en plakte lekker. Hierna stond er een heerlijke lunch klaar.

De kapitein en zijn bemanning kwam nog even langs om te vertellen hoe we die nacht waren gevaren en hoopte dat we een goed verblijf hadden gehad op de SS-LZEEKV. Morgen zouden we weer aanmeren in de haven van Terschelling. Maar voordat het zover was hadden we nog de bonte avond.

Die middag werden we ingedeeld in groepjes waar we die avond een voorstelling mee gingen geven. Per groepje kregen we een musical die we in het kort zouden gaan opvoeren. Dit kon een stukje toneelspel zijn uit de musical, een lied en/of een dans.

We kregen de samenvatting van de musical op papier zodat we nog eens konden lezen waar de musical over ging. Iedereen zocht een plekje op het terrein en ging aan de slag. Er werd gezongen, gelachen en geknutseld.

Tussendoor kwamen de organisatoren van de bonte avond langs om te vragen hoe iedereen aangekondigd wilde worden en de grote tent werd omgebouwd tot een eetzaal.

Om 18.45 uur stond het eten klaar en konden we genieten van een heerlijk patatje met verschillende snacks. Na het eten was er nog een verassing voor één van onze begeleiders die gaat trouwen.

Samen met een andere (mannelijke) deelnemer vormde ik een bruidspaar, ik was de bruidegom en hij de bruid. In stijl, met onze bruidsmeisjes en de ambtenaar liepen we de grote tent in en werd onze toekomstige bruidegom in het zonnetje gezet, waarna de bruid en (de echte) bruidegom de taart aansneden waarop hij ons trakteerde.

Na dit heerlijke toetje werd de grote tent omgebouwd en was het tijd voor de bonte avond.

P1040482 (Inge 2014)
P1040487 (Inge 2014)

Iedereen was verkleed en klaar voor zijn optreden. Er waren liedjes ingestudeerd, er werden dansjes opgevoerd, solo-optredens verzorgd en gespeecht en tussendoor werden er punten uitgedeeld door de twee juryleden.

Eén van onze deelnemers die voor het laatst mee ging dit jaar had een stukje ingestudeerd samen met een begeleider waarin hij zijn LCKV-kroon overdroeg aan een van de andere deelnemers. Hierna werden we allemaal mee naar buiten genomen, waar alle deelnemers die voor het laatst mee waren bij elkaar werden geroepen en er om hen heen een cirkel met siervuurwerk werd gebrand.

Iedereen had zijn best gedaan en het werd een mooie avond. We kregen allemaal en kamp T-shirt en we sloten de avond af met een disco, een hapje en een drankje.

(Kleine aanvulling van Rob, Kimberley heeft nog een prachtige tranentrekker geschreven, maar ze is te bescheiden om daar over te praten. Geniet van haar mooie woorden!)

Terschelling – Harlingen – Leiden (dag 8)

 

De laatste dag was aangebroken. We waren weer terug op Terschelling na een mooie reis om de wereld. Om 07.00 uur werden we gewekt en was het tijd om de luchtbedden leeg te laten lopen, de tassen in te pakken en de tenten schoon te vegen.

De vorige dag was de vrachtwagen al gearriveerd en al snel lagen de eerste tassen erin. We hadden weer een lopende snee en iedereen was in de weer om zijn eigen 147 DSCN1317 (2014 Sergej) (2014 Sergej)157 DSCN1325 (2014 Sergej) (2014 Sergej)bord, bestek, beker en theedoek weer bij elkaar te zoeken en alles op orde te krijgen.

Om een uur of half tien werden alle deelnemers door Anneke en John bij elkaar geroepen om gezamenlijk te evalueren. Wat vonden we van het kamp? Ging het goed met je begeleider? Hoe vonden we de spellen? Wat vonden we minder leuk? Wat kan er beter?

De deelnemers kregen de kans om hun mening over de afgelopen week te bespreken en er werd gekeken of er nog mogelijke verbeter- en/of aandachtspunten waren. Ook is er op de boot altijd nog even de gelegenheid om apart met de hoofdleiding te gaan zitten.

 

IMAG3723 (Rob2014)Onderwijl dat wij aan het evalueren waren werden de laatste spullen gepakt en opgeruimd, maakten we nog een groepsfoto van de deelnemers en daarna ook met de begeleiders en konden we hierna het kamp traditioneel afsluiten bij de vlaggenmast, onder luid gezang van O LCKV en Waarom zitten we hier. En daarna was het toch echt tijd om de vlag te laten zakken en het kampterrein te verlaten.

Aangekomen in het dorp gingen er een aantal nog even langs de bakker of de viskraam en om 11.30 uur hoorden we de toeter van de boot en gingen we aan boord. Net zoals de 

IMAG3738 (Rob2014)

heenweg zochten we een plekje achterin op de boot. Sommigen deden lekker hun ogen dicht, anderen namen nog een lekker patatje en kletsten gezellig met elkaar.

Om 15.00 uur zaten we in de bus en reden we vanuit Harlingen terug naar Leiden, waar we om 17.00 uur arriveerden.De adjudanten maakten de kas op en keken na hoeveel iedereen had uitgegeven en wat welke deelnemer of begeleider terugkreeg. Anneke ging met nog een aantal deelnemers even één op één zitten en zo vaarden we terug naar het vaste land.

We stapten uit in de straat naast de verzamelplek zodat we met zijn allen, als één groep, onze ouders tegemoet konden gaan terwijl we de LCKV-liedjes zongen.

Wanneer we onze ouders gedag hadden gezegd verzamelden we met zijn allen in een kring. De ouders kregen een samenvatting te horen van wat we deze week allemaal beleefd hadden en na nog een optreden van een van de deelnemers zongen we nog één keer met zijn allen en sloten af met: Rik Tik Rikke Rikke tik, Hosse hosse hoi, Haver de gortzak sperziebonen, Haver de gortzak mokkapunt. Rik Tik Rikke Rikke tik, Hosse hosse hoi KNUFFEL!!

IMG_7764 (sergej vertrek en aankomst 2014)

En hiermee sloten we weer een geweldige week af met het LCKV-Wheelerkamp op Terschelling.

Ik wil graag alle deelnemers en begeleiders bedanken voor weer een te gekke week en ik hoop jullie allemaal weer snel te zien!

Op 27 september hebben wij nog een reünie. Tijdens deze middag kunnen we weer even gezellig bijkletsen en foto’s en filmpjes bekijken.

IMAG3517 (Rob2014)

 

 

 

 

 

Kimberley heeft dit jaar het kampverslag geschreven, en zoals je ziet heeft ze hier enorm veel energie in gestoken. Het is dan ook een prachtig verhaal geworden. Kimberley, bedankt voor je inzet, alle kampgangers zijn enorm trots op jouw mooie woorden! 
Deze foto heeft Kim uitgezocht om bij het verhaal te plaatsen, omdat het voor haar het kampgevoel uitbeeldt.

WIl je meer lezen van en over Kim? Kijk eens op www.justaskim.nl!